Επικήδειος στη Μαρούλα Παναγιώτη Τακούση

 Επικήδειος στη Μαρούλα Παναγιώτη Τακούση

από τα Γέναγρα, παντρεμένη στο Λευκόνοικο.

85 ετών.

Τρίτη, 19/11/2024, 10 π.μ., από τον Ι.Ν. Αγίου Στυλιανού στη Λινόπετρα

Μαρούλα μου, έφυγες από αυτή τη ζωή και πας να συναντήσεις τους γονείς σου και τα πεθερικά σου, τον θείο τον Πετρή, το άκρον άωτον της καλοσύνης, και την Ελεγκού, τη μοναχοκόρη του Σιαλή του Χατζηγιώρκη, με το νάμιν!!! Την αγαπημένη σου πεθερά! Από μικρή, θυμάμαι που άκουα τον παπά μου να μας λέει για την αγάπη που είχατε οι δυο σας, σας έλεγε αυτοκόλλητες και γελούσε. Σε αγαπούσε πολύ ο παπάς μου, ως ξάδελφος του πεθερού σου που ήταν.

Σε θυμάμαι από μικρή που ήμουν ότι ήσουν πάντα όμορφη, καλοβαλμένη, καλοντυμένη, με περιποιημένα μαλλιά! Ήσουν ξεχωριστή, Μαρούλα μου. Γλυκιά, πρόσχαρη, καλότροπη, καλοσυνάτη, ευγενική, καλοδούλα, με όμορφους τρόπους.

Γεννήθηκες στις 18/2/1939 στα γειτονικά Γέναγρα. Γονείς σου ήταν ο Σωτήρης και η Ελένη Αβραάμ. Ήσασταν τέσσερα αδέλφια: ο Αβράμης, ο Τζυρκαλλής, η Δέσποινα κι εσύ τελευταία. 18 χρονών αρραβωνιάστηκες τον Παναγιώτη Τακούση και κτίσατε το σπίτι σας στη γειτονιά των πεθερικών σου. Στον κύριο δρόμο προς την Περιστερωνοπηγή. Εκεί ήταν τα μάλλια του Σιαλή του Χατζηώρκη. Ήταν όμορφο το σπίτι σας. Μου άρεσε που το έβλεπα μικρούλα. Μα ομόρφυνε πιο πολύ, αφού γέμισε με τέσσερις νεραϊδούλες: την Άντρη, τη Σόφη, τη Σωτηρούλα και την Έλενα.

Η μοίρα, όμως, θέλησε κι εσείς με τον Παναγιώτη σου και τα κοριτσάκια σας, όπως όλοι και όλες μας, να βγείτε στης προσφυγιάς τους δρόμους. Κόπος πολύς και αγώνας δύσκολος. Μεγαλώσατε, όμως, τις κόρες σας με πολλή αγάπη και καλές αρχές. Τις μορφώσατε, τις παντρέψατε, τις καμαρώσατε! Χαρήκατε 10 εγγόνια, αλλά η μοίρα η φθονερή σας πήρε μπαμπέσικα το ένα…τον Αιμίλιό σας! Από τότε δεν ήσουν η Μαρούλα που ξέραμε…Πήρες την κάτω βόλτα… Και στα δύσκολα, όμως, ήσουν πάντα η Μαρούλα!

Τον τελευταίο καιρό άρχισες να ετοιμάζεσαι να φύγεις για το αιώνιο ταξίδι. Την τελευταία φορά που σε είδα είδα εκείνη τη λάμψη στα μάτια σου. Χαμογελούσες τόσο γλυκά, έστω κι αν δεν ήμασταν σίγουρες ότι με κατάλαβες…

Αγαπημένε μας Παναγιώτη, σε σένα, τις κόρες, τους γαμπρούς, τα εγγόνια σας, αλλά και τα αδέλφια και τα ανίψια σας, εύχομαι την εξ ύψους παρηγορίαν. Να ζείτε, να τη θυμάστε και να τη μακαρίζετε!

Άντρη μου, Σόφη μου, Σωτηρούλα μου και Έλενά μου, καταλαβαίνω πώς νιώθετε. Ο πόνος σας είναι βαρύς. Η μάνα είναι το πιο σημαντικό κομμάτι της ζωής μας.

Αγαπημένη μας Μαρούλα,

Καλοτάξιδη να είναι η πορεία σου προς το Φως.

Αφήνεις μνήμη αγαθή!

Μακαρία η οδός ή πορεύει σήμερον…

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει…

Καλό παράδεισο.

Καλή Ανάσταση.

Καλή αντάμωση.