ΕΦΥΓΕ Ο ΑΝΤΡΕΑΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ ΤΗΣ ΑΥΓΗΣ

ΧΑΣΑΜΕ ΕΝΑΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΣΥΓΓΕΝΗ! ΧΑΘΗΚΕ ΑΛΛΟΣ ΕΝΑΣ ΚΕΡΥΝΙΩΤΗΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΔΕΙ ΤΟ ΝΟΣΤΙΜΟΝ ΗΜΑΡ Έφυγε για τον ουρανό, ο Αντρέας Κυριακίδης, ο Αντρίκος μας, ο οποίος ήταν νυμφευμένος με την Αυγή, του Σολή και της Κακουλλούς, την πρώτη ξαδέλφη του Αριστείδη μου! Ένας άνθρωπος ανοικτόκαρδος, καλότατος, κεφάτος, γλυκός, δοτικός, όμορφος, λεβέντης, που κουβαλούσε το βαθύ μπλε της θάλασσας του βορρά μας, μ' όλη τη δύναμη του χειμώνα και τη γλύκα του καλοκαιριού. Το κοινό μας ήταν ότι είμαστε κι οι δύο, γαμπρός και νύφη, στην ίδια οικογένεια στο Παλαιομέτοχο. Και οι δύο πρόσφυγες. Ο Αντρίκος, βεβαίως, αρραβωνιάστηκε πριν από τον πόλεμο, την Αυγή του Σολή, ο οποίος καταγόταν από τον Καραβά. Η Αυγή ήταν μια ομορφοκόρη και καλοδούλα , πρόσχαρη κι εργατική, και έκτισαν το σπίτι τους στην παραλία του Αη-Γιώρκη. Κυριολεκτικά, η βεράντα της κουζίνας τους έβγαινε στην αμμουδιά! Ένας παραδεισένιος τόπος. Τη μέρα της εισβολής ήταν στο Παλιομέτοχο, ευτυχώς. Έζησαν ως πρόσφυγες στο Παλαιομέτοχο. Πολύ αγαπημένοι, έφτιαξαν μια όμορφη οικογένεια με παιδιά και εγγόνια! Πάντα μιλούσαμε για την προσφυγιά μας. Για τη νοσταλγία του τόπου μας και την τραγικότητά μας. "Να νοσταλγείς τον τόπο σου, ζώντας στον τόπο σου, τίποτα δεν είναι πιο πικρό" θα μας πει ο Σεφέρης, ο πρόσφυγας της Μικρασίας, ο οποίος μιλά για τη δυστυχία των χαμένων πατρίδων! Εγώ νοσταλγούσα τον πλατύ κάμπο της Μεσαορίας κι εκείνος τη θάλασσα της Κερύνειας και τη βάρκα του...γι' αυτό και είχε και στην προσφυγιά βάρκα και ψάρευε για πολλά χρόνια...Πώς να ζήσει ένας θαλασσινός στη στεριά; " Α, ρε Αντρίκκο", του έλεγα συχνά, "είσαι πολύ άτυχος! θα έβλεπες νυχθημερόν τη θάλασσα, θα άνοιγες την πόρτα της κουζίνας σου και θα βουτούσες, και τώρα;" Αντρίκο μου, κίνησες σχετικά νωρίς για το μεγάλο ταξίδι! Μας στεναχώρησες! Αφήνεις την Αυγή σου και τα παιδιά και τα εγγόνια σου ορφανά! Ο Θεός να τους παρηγορήσει! Καλοτάξιδη να είναι η πορεία σου προς το Φως! Αφήνεις μνήμη αγαθή! Σε αγαπάμε! Θα σε θυμόμαστε πάντα! Τώρα, η ψυχή σου πετά λεύτερη πάνω από την παραλία σας! Στον Άη-Γιώρκη σου! Εκεί που λαχταρούσε να φτάσει...